اگر اجماع نشود !؟
فعالان سیاسی با تمام قوا برای رسیدن به اجماع و نزدیک کردن کاندیداها به یکدیگر
و نهایتا" معرفی کاندیدای واحد ؛ در حال تلاش و تکاپو هستند .
اما گوئی به هر میزان برای اجماع سخن گفته و پیگیری می شود به همان میزان نیز
از آن دور می شوند.
تمایل شدیدی در طرفداران کاندیداها وجود دارد که حضور کاندیدای مورد نظرشان قطعی
و حتمی باشد و دیگران کنار بروند و دیگران نیز چنین می گویند!
نتیجه حاصله شکاف های عمیقی است که بین گروههای سیاسی هم اندیش به وجود آمده است .
بررسی پیامدهای فضای چند کاندیدائی در هر کدام از طیف ها و گرایش های سیاسی با
تضمین برخوردهای سالم و مبتنی بر اخلاق در مقایسه با شرائطی آلوده و سیاه برای تدارک کردن
اجماع ؛ این باور را تقویت می کند که شاید خیرو حکمتی در فرایند تنوع و تکثر کاندیداها
نهفته باشد که نتایجی بهتراز آنچه در آلترناتیوهای دیگر تصور می رود حاصل گرد د !
بی شک اجماع به هر قیمتی ؛ مستحسن نمی باشد و بهتر است افرادی را که قبا و ردائی به
اندازه قدرت و نه در قالب خدمت برای خود دوخته اند را آزاد بگذارند تا حضور یابند و
خود را در این میدان بزرگ بیازمایند .
در این کشاکش مافی الضمیر مردم نیز انتخاب خود را خواهد کرد . مهم این است که افراد و
گروهها صادقانه و با برنامه جامع به میدان آمده و کلید های رفع مشکلات و اصلاح را در
دستانشان داشته باشند .
بنابراین توصیه می کنیم گروههای سیاسی به جای سر ودست شکستن برای اجماع ؛ به معرفی
برنامه ها و استراتژی های اجرائی خود بپردازند و مردم را از آنچه که موجب توسعه ؛ رفاه ؛ عزت
و اقتدار جمهوری اسلامی خواهد شد آگاه سازند .