مختار نامه
به همان اندازه كه شيعيان در تمام مقاطع تاريخ اسلام، به «مختار» ارادت ورزيده و او را بزرگ مي شمردند، امويان و معاندان اهل البيت عليهم السلام، از نام و مرام ولايي او وحشت داشته و او را دشمن مي داشتند. اين موضوع ( دشمني با مختار) كه تا عصر ما نيز استمرار يافته است، زمينه اي بود تا تحريف و ترور شخصيت، زندگي و اقدامات سترگ و تاريخي مختار در ابعاد گسترده اي شكل بگيرد. جعلياتي كه متاسفانه حتي توسط بعضي از مورخان شيعي نيز تكرار شد و ابهام و شبهه را پيرامون شخصيت اين مرد بزرگ، گستراند.
به عنوان مثال «فرقه كيسانيه» را به عنوان يكي از فرقههاى شيعه كه به امامت محمد بن حنفيه معتقد بود، برشمرده و براي آن تا پانزده فرقه انشعابي قائل شدند. اين در حالي است كه بعضي از محققان علم كلام، در اصل و ماهيت وجودي اين فرقه تشكيك نموده و حكايت هاي آن را مجعول مي دانند. شيخ مفيد رضوان الله تعالي عليه، ( 336 - 413 ه.ق ) راجع به كيسانيه مي نويسد: چيزى از كيسانيه باقى نمانده است و آنها همگى منقرض شدهاند و در زمان ما (قرن چهارم) احدى از ايشان شناخته نيست جز آنچه حكايت مىشود و صحت آن معلوم نيست.(الفصول المختاره)
بنابراين عقايد و دعاوي فرقه كيساني كه به محمد حنفيه و مختار بن ابى عبيده، نسبت داده شد، نه تنها حقيقت ندارند بلكه محتملا" دروغپردازي بازيگران اموى، زبيرى و سپس عباسى بود تا با ساختن آن مذهبها و يا فرقهها، مخالفان خود را به اتهام عقيدهمندى به چنان معتقدات واهى و خود ساخته، به قربانگاه ببرند.
علامه امینی (ره) صاحب كتاب بزرگ «الغدیر» در دفاع از شخصیت مختار چنین مینگارد: هر که با دیده بصیرت و تحقیق بر تاریخ و حدیث و علم رجال بنگرد؛ در مییابد که، مختار، از پیشگامان دینداری و هدایت و اخلاص بوده است. و همانا نهضت مقدس او تنها برای برپایی عدالت به وسیله ریشهکن کردن ملحدان و ظلم امویها بود. و به درستی که، ساحت مختار از مذهب کیسانی به دور بود. و نسبتها و تهمتهای ناجوانمردانهای که نسبت به او دادهاند، حقیقت ندارد و بیجهت نیست که ائمه هدی و سروران ما مانند امام سجاد(ع) و امام باقر(ع)، به گونهای بسیار زیبا، او را مورد ستایش قرار دادهاند و همیشه خدمات او در نزد اهل بیت(ع) مورد تقدیر و تشکر بوده است... .
سريال «مختارنامه» اقدامي بي نظير و قابل تحسين است كه از سوي صدا و سيما براي بازشناسي هر چه بهتر اين شخصيت تاثير گذار در تاريخ اسلام، انجام گرفته است. اما به نظر مي رسد؛ مختار «مختارنامه» با آن مختاري كه در ذهن و دل شيعيان نقش بسته است، اندكي فاصله دارد. گويي آن حكايات و روايات مجعول، در تدارك «مختار نامه» نيز بي تاثير نبودند!
و چه بسا همين خدشه هاي ناروا در روايت زندگي مختار، سبب شد تا عده اي از اهالي قلم و رسانه، برآشوبند و بر مختار خرده گيرند و ولايتمداري اش را زير سئوال برند.
منتقدان اما بايد بدانند كه به گواه قرائن، شواهد و روايات صحيح؛ شخصيت مختار و قيام او مورد تاييد و رضايت ائمه طاهرين عليهم السلام بوده و بي شك، در زمره ارادتمندان خالص و جان بركف حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام و اهل بيت عليهم السلام محسوب مي شود.
مزار مختار در کوفه، از قدیم الایام جزو مشاهد مشرّفه محسوب مىشود. قبر مختار در صحن مسلم بـن عـقـیـل، مـتصل به مسجد اعظم کوفه است. گرچه بناى آن مندرس و قدیمى شـده، اما بـزرگـان شـیـعـه و مـردم قـدرشـنـاس، از زیـارت او غافل نیستند.
علامه امینی ره راجع به زیارتنامه مخصوص مختار مینویسند: او در بزرگی و عظمت به مقامی نائل شده که شیخ عالیقدر شیعه، شهید اول در کتاب مزار خود زیارتی خاص برای او نقل کرده است که با آن زیارتنامه او را زیارت میکنند و در آن به شهادت بر رستگاری و پاکی و خیراندیشی او در ولایت اهل بیت(ع) و اخلاص و اطاعت از خدا و محبت امام سجاد(ع) و خشنودی رسول خدا(ص) و امیرمومنان(ع) تصریح شده است:و انه بذل فی رضا الائمۀ و نصرۀ العترۀ الطاهرۀ و الاخذ بثارهم «و همانا او (مختار) در راه خشنودی اهل بیت و یاری خاندان پاک پیامبر و گرفتن انتقام خون شهدای آنان جانفشانی کرد.»