بعضي ها براي پيشرفت، اصلا" اعتقادي به «پلكان» ندارند و داتم در آرزوي پروازند! پيشرفت منطقي يا پلكاني اما كه مي تواند با سرعت نيز انجام پذيرد، شيوه نامه هاي خاص خود را دارد كه مي بايست منطبق با موضوع فعاليت، مورد استفاده قرار گيرد تا هر شخص بتواند در مسير زندگي خود، به اندازه استعداد و تلاش و زحماتي كه متحمل مي شود، پيشرفت كند و حتي بلند پروازي هاي خود را در يك شرائط قابل قبول و صحيحي مديريت كرده و محقق سازد. چنين افرادي بي شك در جامعه، موثر و منشا اقدامات و بركات بزرگي خواهند بود. چرا كه آنان پله هاي ترقي را به خوبي شناخته و پشت سر گذاشتند و هر جا هم كه نياز به پرواز بود، ابتدا به «بال» فكر كردند و سپس با فراهم آوردن مقدمات پرواز، پريدند و اوج گرفتند.

    نكته زير را مدتي پيش در يكي از رسانه ها خواندم كه حكايت تلخي بود از بلندپروازي يك فرد شكست خورده، لذا عينا" آن را براي خوانندگان ستون اقتراح نقل مي كنم: 

     «اين مطلب روي  سنگ  قبر يک متوفي  در گورستاني  در انگلستان  حک  شده  است : زماني  که جوان  و فارغ البال بودم و تخيلاتم  حد و حصري   نداشت ، روياي دگرگون  کردن گيتي  را در  سر  مي پروراندم .بزرگتر و عاقلتر که  شدم  ، کاشف به عمل آوردم  که گيتي  دگرگون نخواهد  شد  و به همين خاطر تا حدي  کوتاه  آمدم  و تصميم گرفتم  که فقط  کشورم  را دگرگون کنم . اما آن هم استوار و تغيير ناپذير مي نمود.به سن ميانسالي که رسيدم  پس  از پشت سر گذاشتن آخرين تلاش نافرجامم  ، راضي  به دگرگون کردن و ايجاد تحول  در نزديک ترين افراد  به خود،  يعني خانواده ام ، شدم .اما  افسوس که در مورد  هيچ يک  به نتيجه اي رضايتبخش نرسيدم  و حالا که در بستر مرگ  افتادم  ، بناگاه تشخيص مي دهم  اگر قبل  از هر کس ، خودم را تغيير  داده بودم  ، مي توانستم به مثابه الگويي  باعث  خانواده ام بشوم  و در سايه  تشويق ، دلگرمي وانديشه  خوب آنان وسيله اي باشم  براي پيشرفت کشورم و شايد هم کسي چه مي داند ، وسيله اي  براي  دگرگون ساختن گيتي !!!»