منشيگري
منشيگري خانم ها در سازمانها و دستگاههاي اداري و ... كه سالها قبل، از سوي مقام معظم رهبري به شدت نهي شده است، متاسفانه در جامعه اسلامي ما، روز به روز در حال گسترش و شيوع است.
استفاده از خانم هاي جوان در شركت هاي خصوصي و نيمه دولتي و همچنين بنگاههاي اقتصادي رواج بيشتري داشته و تاسف بارتر آنكه؛ نحوه پوشش خانم ها و بكارگيري آرايشهاي زننده و رفتارهاي نامناسب در اين جايگاه (منشيگري) كه در ضديت آشكار با مباني اعتقادي و مفاهيم اوليه فرهنگ و تمدن اسلامي است؛ به يك مسابقه تبديل شده است!
اين موضوع كه مي تواند رابطه مستقيمي با ترويج بي حجابي در جامعه داشته و چه بسا بستر ساز آن تلقي گردد، متاسفانه گويي از نگاه مسئولان تصميم گيرنده و اجرايي، مغفول مانده است و آنگونه كه انتطار مي رود برخورد و نظارت شايسته، انجام نمي گيرد.
رهبر معطم انقلاب در اين زمينه مي فرمايند: «من با كساني كه بهعنوان بهكارگيري زن، منشي زن استخدام ميكنند، مخالفم. زنان در دستگاهها مختلف اين همه كارهاي خوب دارند انجام ميدهند و مديريتهاي خيلي خوب انجام ميدهند. بزرگترين مشكل هم آن حالت سيطره مردانه بر زن است. اين را بهخصوص زنها بيشتر بايد بدانند. "و لا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض"؛ در قرآن ميگويد، براي اينكه مرد ـ كه جنس متجاوز و شروعكننده است ـ قدرت پيدا نكند، زن نبايد در مقابل او خضوع كند؛ خضوع در زبان و سخن گفتن. ميبينيم اينها اسرار است و در اينها رازهاي بزرگ هست؛ اما ما متأسفانه همينطور غافل از اينها عبور ميكنيم و نميفهميم»
ايشان در ادامه تاكيد مي كنند: «ابزار، يعني وسيله مردم براي رفتن بهسمت گناه؛ آن حالت تجاوزطلبي و افزونخواهي و اقدام و ابتكار اوست؛ ابزار زن و كمك زن در رفتن بهسمت گناه، حالت وادادگي و خضوع و تواضع اوست؛ لذا تكبر حرام است؛ اما براي زنها در مقابل مرد بيگانه، جزو چيزهايي ممدوح است كه متكبر باشند. اين حالت در بعضي از مشاغل به كلي از بين ميرود؛ مثل همين منشيگري و مستخدم بودن زن. غير از تسلط مردانه، چنين حالتي وجود ندارد. در منشيگري، ازاينقبيل وجود دارد و حالا من اين را مثال زدم». (ديدار اعضاي شوراي شهر و شهرداران تهران،13/12/1384)