-« اقتراح »-

     خندیدن و خندانیدن و شادی و نشاط از اقلامی هستند که بنا به تحلیل جامعه شناسان در سبد خلق و خوی ایرانیان کم رونقند و از آنجا که کمی تا قسمتی « جدی » هستیم ! خندیدن و نشاط را مخل شئونات خود پنداشته و سعی می کنیم از هر گونه شوخی و حتی لبخند در محافل و جلسات بگریزیم تا هیبت و هیمنه ما محفوظ بماند ! همین رفتار کذائی باعث می شود تا میزان افسردگی در سطح مردم گسترش یافته و اندوهناکی و گریه و غصه دار بودن فراگیر شود .

     این در حالی است که ما ایرانیان مفتخر به پیروی از پیامبری (ص) هستیم که همیشه متبسم  و امام الرحمه بوده اند . امامانی که پیشوایان رحمت و رافت محسوب می شوند و دینی که سرشار از عفو و رحمت و غفران و پیام های شادی آور برای بندگان خداست . 

     پیشنهاد جناب حجت الاسلام محسن قرائتی هم از منظر دینی و اعتقادی و هم از نگاه روانشناختی و علمی ، بسیار  منطقی است و باید از سوی مسئولان فرهنگی مورد توجه قرار گیرد . آداب و شیوه ها و مرزهای برنامه ها و اقداماتی که بسترهای نشاط عمومی را فراهم می آورد باید معرفی شوند و از افراط های سبکسارانه و تفریط های اندوهبار پرهیز شود .

     منتظریم تا سایت حکیمانه خنده راه اندازی شود و هر ایرانی با سرکشی روزانه به این سایت ، با روحیه ای غنی سازی شده و شاداب در عرصه کار و تلاش اجتماعی حضور یابد .