مثل خیلی های دیگه که یه روز رو به خودشون اختصاص دادند ، نمی دونم چه جوری شد که یک روز هم در این مملکت به این جماعت مظلوم اما پر سر وصدا و منتقد  تخصیص یافت و در این روز قرار شد علاوه بر اقدامات لپ تاپی !! و غیره ، همه مملکت دست به دست هم دهند تا یادی از این جماعت کنند و حالی و احوالی از آنها پرسند و بقیه ماجرا که علی الاصول بیشترش به خود خبرنگارها مربوط می شه که چه جوری برای روز خوبشون برنامه ریزی می کنند و توجهات لازمه را به سمت خود جلب و جذب فرمایند !

می گویند در بعضی از کشورها خبرنگارها حکومت می کنند ؟! و باز هم می گویند برای خبرنگار احترام ویژه قائلند ! و چیزهای دیگه که عقل از هوش آدمیان می پرد  ! چرا که مگر می شود عنصر خبرنگار را با آنهمه سرک کشی ها و تحلیلهای قدرت خراب کن و ... بیارن و بالای سرشون بنشونند !؟ ما که باورمون نمیشه . برگردیم به  کشور خودمون و ماجراهای روز خبرنگار . عرض کردیم که این روز را آفریدند تا از جنس و نوع و مدلهای مختلف و متعدد و متنوع خبرنگاران تجلیل به عمل آید و مثل همه طوایف دیگر که هفته و روز را به خود اختصاص می دهند و هزار هزار کار می کنند برای خبرنگاران نیز نه به اون اندازه اما به مقدار معتنابهی معمول دارند . ولی دریغ از همون یه ذره ! اما تا دلتون بخواد همه نصیحت کردند ! از ریاست محترم مجلس گرفته تا رئیس صدا و سیما و دیگران ، از این روز استفاده کرده و تا می توانستند خبرنگاران را نصیحت فرمودند که چنین کنند و آنچنان نکنند . در بعضی از سازمان ها و وزارتخانه ها نیز کارهائی در حد دسته گل و لبخند و ناز و امثال ذالک انجام گرفت گر چه همین مقدار هم برای بچه های جمع و جور حمایت و سردبیر بی ادعا و مدیر مسئول بی پیرایه اش انجام نگرفت و محتملا" مدیرکل روابط عمومی سازمان متبوع در ان روز اشتغالاتی داشتند که به این مهم اهمیت نفرمودند ! در هر حال امسال را خبرنگاران ، خشک و خالی گذراندند اما برای سالهای دیگر چند پیشنهاد داریم :

۱- ابتکار برگزاری برنامه های روز خبرنگار را خبرنگاران کشور خودشان به عهده بگیرند و تا می تونند از خودشون تجلیل کنند تا در مقابل اون یکی ها کم نیاورده باشند !

۲- اگر برای وزارت ارشاد زحمتی نیست از سال آینده یه کاری هم  برای این روز بکند !

۳- از هر روزنامه و مجله و رسانه یه خبرنگار نمونه  انتخاب و معرفی شود و در روز خبرنگار مورد تشویق بزرگان کشور قرار گیرد .